Αναγνωρίζοντας πως μια τέτοια κίνηση θα "πλήγωνε" τα πλαϊνά κτίρια, σκεφτόμαστε την ανάρτηση της από 3 μεταλλικούς στήλους, καθένας από τους οποίους αγκυρώνεται στο επίπεδο της πλατείας.
Στο εσωτερικό της σφαίρας σκεφτόμαστε τη δημιουργία μιας σπείρας που θα διατρέχει όλο το ύψος του περιπτέρου και θα φιλοξενεί την έκθεση και η κατακόρυφη επικοινωνία θα είναι δυνατή μέσω ενός ανελκυστήρα που κινείται στον κατακόρυφο άξονα της σφαίρας.
Το κέλυφος της σφαίρας αποτελείται από πλήθος τριγώνων, σχηματίζοντας ένα χωροδικτύωμα.
Ακολουθεί παρουσίαση σχετικών παραδειγμάτων:
US Pavillion, EXPO 1967, Montreal (Buckminster Fuller)
British Museum, London (Norman Foster)
Reichstag, Berlin (Norman Foster)
The Heart of Africa, Great Britain
Σε επόμενη φάση, αποφασίζουμε την προσγείωση της σφαίρας στο επίπεδο της πλατείας. Ο εκθεσιακός χώρος δεν είναι πλέον κατά μήκος της σπείρας, αλλά σε ένα επίπεδο. Όσον αφορά στη σπείρα, αυτή έχει αντικατασταθεί από δύο νέες που ξεκινούν από την πλατεία και τέμνουν τη σφαίρα δημιουργώντας δύο εισόδους στο χώρο.
